Het leed dat voor sommige Eurovisie Songfestival heet.

Eurovisie Songfestival 2014

Vandaag is het zaterdag. En toevallig de finaledag van het Eurovisie Songfestival.

Ik zeg het eerlijk: ik ben geen fan van het songfestival. Ik ga er ook niet voor zitten. Ik schrijf het niet op in mijn agenda. Een paar maanden van te voren begint het al. Wie stuurt Nederland naar het Songfestival? Wat voor liedje gaat het worden? En, gaat Nederland winnen? Elk jaar komen deze vragen weer boven drijven. Dit jaar zijn Ilse de Lange en Waylon met Calm after the storm, een countrynummer. Niet helemaal mijn ding, maar ik kan er wel naar luisteren.

Zodra bekend wie met welk nummer naar het songfestival gaat barst de bom van kritiek. Kritiek van de zogenaamde songfestival-liedjes-kenner. Het liedje is niet om aan te horen, het liedje is niet goed genoeg voor het songfestival.

Afgelopen week was de eerste halve finale. Hier zat Nederland tussen. En wat blijkt: Nederland gaat door naar de finale. En meteen valt het op de (bijna) alle kritieken van tafel worden geveegd. Want ja, Nederland gaat het wel winnen!

Hetzelfde verhaal vorig jaar: Anouk met Birds. Eerst gelijk gemaakt worden met de grond, om vervolgens geprezen te worden. Snap jij het nog? Ik noem het hypocrisie. Dit zal elk jaar wel zo gaan. Eerst lekker veel kritiek hebben en dan en één keer een andere mening hebben.

Vanavond kan je genieten van het songfestival. Ik zal niet kijken, maar ik wens ze het beste!

Aartie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s