(On) gemakken in de sportschool

foto 1

Na een heftige twee maanden van danstrainingen en een stevige griep, en wat luiheid(hey, ik ben ook maar een mens), heb ik in december weer tijd weten te maken om naar de sportschool te gaan.

Ik was twee weken vrij van mijn werk en helemaal griepvrij (ook belangrijk). Dus tijd om aan de slag te gaan. Ik verwachtte dat de sportschool zo goed als leeg zou zijn, zo vlak voor oudjaar. Tja, men gaat toch pas ná nieuwjaar naar de sportschool? Niet dus.

Als ik naar de sportschool ga heb ik altijd twee opties voor mezelf(beetje autistisch, I know): 1. bodypump en 2. loopband. Ik was vroeg, ongeveer 10 uur, in de sportschool. Maar man man man, wat was het druk. Er was helemaal géén plek meer in de bodypump-les, balen. Gelukkig had ik nog mijn 2e optie. Rennen met ‘Evi’, maar dan op de loopband. Er waren nog precies 2 plekken vrij. Ik ben me als een speer gaan omkleden en ben ik snel tempo naar de loopband gelopen. Fiiieuw…ik heb een plekje. De loopband naast mij is nog leeg, maar er komt al snel een andere dame(ik sport trouwens in een ladies fitness, geen hijgende en kreunende gewichtheffende mannen voor mij). Ik ben lekker aan het rennen wanneer ik in één keer een stinklucht ruik. Ik ruik even of ik het zelf ben. Maar ik ben het niet. Dan zie ik dat mijn buurvrouw helemaal bezweet is. En haar zweet stinkt zo erg dat ik er bijna van over m’n nek ga. Kan zij misschien niks aan doen..of wel…beetje deo spuiten.

foto

Een andere dag kwam ik weer vrolijk de sportschool binnen. Ik zie meteen dat alle loopbanden bezet zijn. Er is ook geen lesje, dus daar gaat m’n plannetje. Dan maar even fietsen. Maar wat vind ik daar! Een heel tijdschrift ligt verfrommeld op de grond, met ernaast een papieren doekje. Oh oh, kunnen ze hier ook al niet opruimen..? De volgende dag lag het er gelukkig niet meer.

Ok, mijn laatste klaagrondje: apparaten, ja de loopband is my best friend, die het niet doen. En medesporters die je er dan ook niet op attenderen dat ie het niet doet. Nee, ze kijken je schaapachtig aan en stiekem lachen ze je uit, terwijl jij al honderd keer op start hebt gedrukt en om er dan achter te komen dat ie het gewoon niet doet! Het enige wat je dan moet doen is iemand van achter de balie vissen om het apparaat aan en uit te zetten. En voila! Hij doet het weer!

Zo, dat is mijn start van de week! Even klagen. Waar baal jij van?

Aartie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s